Mesai Saatleri : Pazar hariç, 09:30 - 19:30 arasıdır
  İletişim : 0 242 318 00 81 - 0 542 284 36 22

Çocuklara Hayır Diyebilmek

1Çocuklar, doğdukları andan itibaren çevresi ile düzenli ve aktif etkileşim içinde olan varlıklardır. Bu etkileşimin başlangıcı aile ile başlar ve şekillenir. Çocuklar büyüdükçe kurulan iletişim ve ilişkinin de yönü ve kuralları değişir.

Çocuklar muhtaç varlıklardır, kılavuzluk edilmesine ihtiyaç duyarlar, öğrenme becerisi ile doğarlar bununla beraber bu beceriyi geliştirmeleri ve davranışlarında ortaya koymaları zaman alır, dürtüseldirler, sağ beyinde yaşarlar. İletişimde kısa, net, tutarlı bilgileri anlayabilir ve uygulayabilirler.
Aslında söz dinlememek “büyümenin bir parçasıdır”. Çocuklara yaşına, ihtiyacına, gelişim özelliğine göre “hayır” diyebilmek önemlidir. 2 yaşındaki bir çocukla, 4 yaşındaki veya 7 yaşındaki bir çocukla bir ergenin ihtiyaçları farklıdır. Hayır demek sınır ve disiplin ifadesidir ve çocuk için evet’in nerede başladığını, hayır’ın nerede bittiğini belirlemek için gereklidir. “Bu yemeği yere düşersem ne olur?”, “Yemeğe çağırdığında gitmesem annem ne tepki verir?” türünde sınamalarla ne kadar esnetebileceklerini test ederler.
Peki çocuğun söz dinlememesine veya hayır sözcüğünü yok saymasına sebep nelerdir?
Öncelikle anne baba tutumlarında, dengesiz ve kararsız tutum ile çocuk odaklı tutum bunu tetikleyen yaklaşımlardır. Ailede tek çocuk olmak, boşanmış aile olması, ebeveynlerden birinin kaybı, çalışan anne olmak gibi nedenler sıralanabilir.
Çocuk için hayır kelimesinin bir anlamı olması için sınırlar ve disiplinin yeri önemlidir. Sınırlar çocuğun özgürlük şartlarını belirlerken, disiplin öz kontrol kazandırmayı amaçlar. Davranışların sonuçlarını çocuğa yaşatmak gereklidir. Çocukta iç sınırların gelişmesi anne babanın dış sınırlar koyması ile gelişir. Çatışma ve güç savaşına girmeden, sözlerinizi davranışlarınızla desteklediğinizde çocuklar mesajları net alır.
Çocuklar kendisinden “ne beklendiğini”, “nasıl davranması gerektiği konusunda yönlendirmeyi” bilmek ister. Kontrolün kimde olduğunu, nereye kadar gidebileceklerini, daha ileri giderlerse nelerin olabileceğini bilmek isterler. Bu sebeple yetişkinlerin kılavuzluğuna ihtiyaç duyarlar.
Disiplin İçin Öneriler;
1. Sınırlar basit, anlaşılır ve tutarlı olmalı.
2. Disiplin öz kontrol kazandırmalı.
3. Her çocuğun farklı olduğu unutulmadan, sınırın çocuğun öğrenmesine yardımcı olup olmadığı iyi düşünülmeli.
4. Konulan sınırların arkasında kararlılıkla durulmalı.
5. Çocukla tartışmamalı ve inatlaşmamalı.
6. Çocuğun davranışında ne kadar “istek” ne kadar ”ihtiyaç” yer almakta, anlaşılmalı.

Çocuğun itirazları, öfke nöbetleri, ısrarları veya sızlanma, şikayet etme gibi şaşırtma taktiklerini yönlendirebilmek için, uygun davranışlar geliştirmesine fırsat verilemesi önemlidir. Öfke nöbetleri genellikle engellenme halinde ortaya çıkar. Çocuğun öfke nöbetleri normaldir. Çünkü nasıl bir davranış ortaya koyması gerektiği hakkında bilgi edineceği örneklerdir. Anne babanın yapması gereken; sakin, anlayışlı ve yönlendirici olmasıdır.
Çocukların en temel ihtiyacı, sevilmek, önemsenmek, kabul görmek ve anlaşılmaktır. Çocuklar sınırlarla büyür ve gelişir. Bu gelişim her çocuğun kendi yaş gelişimine paralel disiplinin uygulanmasını gerektirir.

Pedagog Ş. Nur Kurtuluş Kahyalar

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Konu hakkında soru yada yorumlarınızı bizimle ve arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz